Tags

WittePauwenTrotsStatig, trots en duidelijk van stand kijkt dit beeld van een witte pauw uit over de tuinen van de Witte pauwenburcht op het prachtige landgoed van Staverden. Een kasteel dat begin van de twintigste eeuw voor de vierde maal is herbouwd op een landgoed met stadsrechten, verkregen in de veertiende eeuw. En om die rechten te behouden hoeven de leenmannen die het kasteel bevolken alleen maar witte pauwen te houden en hun veren beschikbaar stellen aan leden van de hogere kasten ter versiering van hun helmen.

Destijds waren dat graven, mannen van adel. Tegenwoordig worden die veren jaarlijks aangeboden aan de commissaris van de koning in Gelderland. Door leenmannen die met hun BV kantoor houden in één van de bijgebouwen van het kasteel en daarvoor ook nog een gepeperde huur per vierkante meter betalen.

Wat voor helm de commissaris van de koning draagt weet ik niet. Ik weet alleen dat hij een prachtig allitererende naam heeft, die klinkt alsof hij hier al net zo lang stand houdt als de traditie van de witte pauwen op Staverden: Clemens Cornielje.

Toch zit er een vlekje aan die witte veren. Ze komen van ‘mutanten’. De Wikipedia kent alleen blauwe en groene pauwen en de witte pauw is een afgeleide van de blauwe. Elders op het internet staan de ‘ernstige fouten’ beschreven die de doorfok bij deze soort hebben veroorzaakt, zoals serieuze defecten in de skeletstructuur, in de kleur en soms ook in de ‘ruwe of beschadigde bevedering’. Het is dus belangrijk om voldoende pauwen te houden als je jaarlijks een aantal edelen wilt paaien met kwalitatief hoogstaande ‘vederen’ ter versiering van hun helmen.

Ik heb de pauwen bezocht en de oorzaak van de ‘vederbeschadiging’ had ik al snel vastgesteld. Die mag genetisch bepaald zijn, maar ligt niet in een groeiafwijking. Kort nadat ik mijn rug naar de beesten had gekeerd en ze dachten onbespied te zijn, verdween hun statige trots en gebruikten ze al hun fierheid om elkaar als hysterische ruziezoekende viswijven – aaauw…aaaauw….aaaaauw… – zoveel mogelijk te beschadigen.

Tja, ook dit is die streng gelovige Veluwe waar ze in de regel vinden dat de mens met zijn tengels van de ‘schepping’ moet afblijven. Toch hebben ze het zichzelf tenminste éénmaal toegestaan voor God te spelen en ze creëerden een wezen naar eigen hysterische evenbeeld. Misschien was het deze mislukking wel, waarvan ze hebben geleerd dat je het ‘scheppen’ maar beter aan de vakman kunt overlaten….

Witte pauw

Advertenties